aug 31, 2015 Geen categorie

In ons reisprogramma stond dat we bij de Brandberg mogelijk zeldzame woestijnolifanten konden tegenkomen. We vroegen aan onze reisleider hoe groot de kans was dat we ze tegen zouden komen. Hij lachte en zei reken er maar niet op. Ik heb er maar twee in mijn hele leven gezien.

Woestijn7m kopie

Toen we in de ochtend vertrokken richting Etosha National Park, zagen we daar opeens het befaamde beest! Op het eerste gezicht een gewone olifant, maar het gaat om de achterliggende informatie. Deze olifant kan een maand zonder water. Hij loopt dus van waterpool naar waterpool en doet het rustig aan. Er zijn nog maar 34 woestijnolifanten in Namibië en in totaal zijn er nog maar zo’n 100 tot maximaal 200. Woestijn6m kopie

Ondanks dat het er op de foto als een gewone olifant uit ziet, toch leuk dat we dit bijzondere exemplaar hebben gezien. Grappig was dat de koeien begonnen te rennen toen het gigantische beest hun kant op kwam. Woestijn9m kopie

Onderweg stopten we nog even bij een plek waar de herero’s diverse zelfgemaakte spullen verkochten. De herero’s is een volk dat bekend staat om de kleurrijke apart gevormde hoofddeksels en de traditonele vrolijke jurken. Dit is echter nog maar sinds begin van de 20e eeuw. Voorheen liepen ook de herero’s net als de himba’s met een ontbloot bovenlijf. De Duitse missionarissen bevolen beide volken om kleding volgens de Europese mode te dragen. De himba’s weigerden, maar de herero’s bleken gevoelig te zijn en hebben hun levensstijl aangepast.

Vrouwkleurm kopie

Onderweg richting Etosha national park kwamen we de eerste giraffen al tegen. Het park is gelegen op een woestijnachtig gebied. Een erg droog gebied en niet heel erg fotogeniek. Weinig bomen en planten en wat er is staat droog of heeft maar beperkt blad of bloem. Er zijn ook veel prikkelstruiken en bomen met naalden (die worden gebruikt als tandenstoker door de Afrikanen). De giraffen hebben lange tongen waardoor ze geen last hebben van de scherpe onderdelen. Ze pakken gewoon een klein bloemetje tussen de prikkels door.

Giraffe1m kopie

Op deze foto zie je beter hoe droog het gebied is. Op de vorige foto schoot ik door het boompje met gele bloempjes, maar nu zie je dus hoe droog het gebied daadwerkelijk is. Een paar kale kleine boompjes, met verder alleen droog grond. Giraffe2m kopie

Gelukkig zijn er door het 27.000 m2 tellende park diverse watergelegenheden aangelegd. Geen natuurlijke voorziening, maar wel noodzakelijk omdat de dieren anders uitdrogen.

Drinken2m kopie

Naast de woestijnolifant hebben we natuurlijk ook nog een heleboel ‘gewone’ olifanten gezien. We waren precies op tijd bij de waterpoel. De olifanten waren er om even af te koelen en spoten het water alle kanten op met hun slurven. Olifant3m kopie

Het gezelschap bestond uit twee groepen. Een groep verliet de waterplek aan de linkerkant en de andere groep nam afscheid via de rechterkant. Een prachtig gezicht hoe deze olifanten elkaar achterna lopen.

Olifant11m kopie

Kleine exemplaren en de volwassenen gemengd in de rij, erg leuk om te zien!

Olifant12m kopie

En daar verlaat ook dit kleintje met ouder het zwembad om de rij af te sluiten.

Olifant6m kopie

Toen we de volgende dag rond 7 s’morgens door het park reden zag onze reisleider iets in zijn ooghoeken. Wij keken aandachtig met hem mee, maar konden niks zien. Hij vroeg mij om een foto te maken en zo ver mogelijk in te zoomen. Jawel hoor, op een kilometer afstand zat er een leeuwenpaar! Wat voor ogen moet hij hebben om dat te zien op zo’n grote afstand en dan ook nog in huidkleurig gras. Waanzinnig! We konden er helaas niks mee, zo’n afstand waarbij je ze dus bijna met een verrekijker niet volledig in beeld kon krijgen. We besloten om door te rijden en later weer terug te keren. Op het moment dat we de leeuwen weer wilde gaan checken ging het vrouwtje erop uit om haar dorst te lessen. De pool was zeker een kilometer op afstand en dan nog de 1km afstand dat ze van de weg af lagen kon ze zeker 2km gaan lopen. Heel rustig gebeurde dit, gevolgd door tientallen auto’s die elkaar om de beurt in haalden. Uiteindelijk kwam het vrouwtje aan bij de drinkplek. Daar zag je dat de leeuw echt de koning van het dierenrijk is. In dit geval dus koningin, want de impala’s, gemsbokken en ander gespuis verlieten braaf de waterplek om de leeuw rustig haar gang te laten gaan. Dit was de beste foto in mijn ogen. Met het tongetje uit de mond om eens flink te gaan ontbijten.

Leeuw1m kopie

Echter kwam het daar deze keer niet van. Nadat ze voldoende vocht had opgenomen begon ze haar wandeling weer terug naar haar mannetje. Dit was de eerste keer dat ik een leeuw in het wild heb gezien, dus dat is altijd een bijzondere ervaring. Bij de overige dieren zoals olifanten, giraffen en zebra’s wordt het gewoon, omdat daar zoveel van zijn! De leeuw blijft elke ontmoeting weer spectaculair en verveeld nooit. Leeuw5m kopie

Naast de olifant en de leeuw kan ik ook de neushoorn afvinken van de Big Five.

Rhino1m kopie

In Etosha komen twee soorten neushoorns voor. De zwarte en de witte, de naam hebben ze niet te danken aan hun huidskleur, want ze zijn allemaal even grijs. De witte neushoorn heeft een grote platte lip. In het Afrikaans noemden ze het beest ‘Wijde lip’, dat in het Engels werd opgevangen als ‘White Lip’ en zo uiteindelijk ‘White Rhino’ is geworden. Toen er een tweede soort werd ontdekt, kreeg die automatisch de naam ‘Black Rhino’. Op deze foto van de verlichtte waterplek zie je links twee zwarte en rechts twee witte neushoorns.

Rhinodrinkm kopie

De dag werd afgesloten met een zonsondergang die we vanuit de truck moesten fotograferen omdat we te laat waren en de poort van de camping bijna zou sluiten hadden we geen tijd meer om een mooie compositie te creëren. Want zoals je ziet, is het een kaal en droog landschap en waren er geen giraffen in de buurt voor een silhouet foto. Volgende keer beter!

Zonsondergangm kopie

0